Murphy is langsgeweest in mijn familie. En de paniek was groot. Mijn broer en mijn pa hadden vandaag een feestje gepland voor hun beider verjaardag, die beide eerder deze week plaats vonden. Pa werd 70 en Jo (mijn broer) is 40 geworden. Dus besloten ze er iets moois van te maken en hadden ze een zaal gehuurd in de brouwerij Liefmans te Oudenaarde, een live muziek band besteld en eten en drinken laten voorzien voor 110 personen door de brouwerij. Maar dan sloeg het noodlot toe.

's Ochtends was vader-lief nog langsgeweest en het personeel was druk bezig met eten (er was een kompleet menu voorzien) en hapjes klaar maken voor 's avonds. In de loop van de dag kwam er echter een verontrustend bericht, eerst op Teletekst en toen ook op verschillende sites van kranten en andere media (Tijd, HBVL, HLN, VRT, De Morgen,...) en tenslotte ook in het nieuws op tv en de radio: de brouwerij was onverwachts failliet verklaard.

Grote paniek natuurlijk. De hele dag probeerden ze iemand te bereiken van de brouwerij, maar iedereen leek plots van de aardbodem verdwenen. Mijn broer ging in de namiddag nog 2 keer langs bij de brouwerij, maar van personeel bleek geen spoor meer.

's Avonds rond 20h werden ze opgebeld door één van de curatoren. Het feest kon niet doorgaan. Mijn pa probeerde nog de curator te overtuigen, het eten stond daar namelijk allemaal klaar en hij maakte ook duidelijk dat je niet zo maar op 1 avond een andere zaal vindt die ook nog eens de dag er na een menu kan bereiden voor 110 man. Maar niks mocht baten. De curator zei dat ze op dat eigenste moment al bezig waren met de zegels aan te brengen op de gebouwen van de brouwerij.

De komende dagen staat daar dus voor 110 personen aan eten weg te rotten. Of hoe scheef de wetgeving wel kan zijn. En zeggen dat er mensen zijn in ons eigen land die honger lijden in deze kerst periode. Deel het dan op zijn minst uit zou ik zeggen.

Voor pa en broer begon de zoektocht naar een oplossing. Gelukkig werd die snel gevonden. In zaal Het Molenhuis te Eine (paar km verderop) bleek nog plaats en de kok was bereid om een menu samen te stellen tegen vanavond. Ik ben benieuwd.

De pers is er in alle geval ook al bovenop gesprongen, want er hebben al verscheidene journalisten een afspraak gemaakt om ons familie te interviewen vanavond. Wordt ongetwijfeld vervolgd... :)

Update: 22/12/2007 om 15:25
Ik kreeg net al telefoon van Radio 2. Het nieuws gaat snel blijkbaar. Of ik wist of er nog gedupeerden zijn. Geen idee eigenlijk, maar er zijn regelmatig feestjes daar, dus die kans zit er natuurlijk wel in. En wat het eten betreft, of dat daar effectief nog ergens staat, tja misschien heeft een of andere slimmerik al de lekkere stoverij die ze voor vanavond gemaakt hadden wel stillekes meegenomen. Mocht dat niet het geval zijn, geef ze dan aub aan Poverello of zo...

Onlangs kwamen we in contact met de blacklist van "UCEPROTECT"...

UCEPROTECT.net is een bijproduct van een commercieel Duits bedrijf.

Het gebeurd regelmatig eens dat er een website gekraakt wordt doordat de eigenaar vergeet om zijn software up to date te houden. Denk bijvoorbeeld aan een bulletin board of CMS software. Meestal wanneer een website gekraakt is, wordt het account door te kraker misbruikt om spam te versturen. We zijn hier meestal redelijk snel van op de hoogte en kunnen dan de spambron opsporen, stoppen en de klant inlichten. Achteraf is het mogelijk dat de server in kwestie in enkele blacklists terug te vinden is. Daarom gaan we, eenmaal het probleem opgelost is, onszelf verwijderen op deze websites. De spam is namelijk gestopt, legitieme e-mail hoeft niet meer als spam gemarkeerd te worden.

Blijkbaar stonden we deze keer in een door ons nog onbekende blacklist, namelijk UCEPROTECT. Manueel verwijderen was blijkbaar niet toegestaan, er moest maar liefst 50 euro betaald worden om van de lijst gehaald te mogen worden. Er zijn nog veel blacklists waar het niet mogelijk is om jezelf van de blacklist te halen, maar een e-mailtje met motivatie of 24 uur wachten is dan wel een manier om er snel af te geraken. In dit geval moesten we ofwel 7 dagen wachten, ofwel 50 euro neertellen. Geld gaan neertellen om van een blacklist te geraken vonden we nogal absurd, dus hadden we de blacklist genegeerd met het idee dat we er nooit meer iets van zouden vernemen.

Niets was minder waar helaas. Bleek dat het niet meer mogelijk was om vanaf de server in kwestie e-mails te sturen naar Telenet. Blijkbaar gebruiken de Telenet mailservers deze blacklist om te beslissen of een server geautoriseerd is om mail te mogen versturen naar Telenet klanten. Geen spam score of iets dergelijks, sta je in deze lijst, dan wordt de connectie naar de mailserver onmiddellijk afgesloten met een vermelding naar UCEPROTECT.

Door alle e-mails te laten relayen langs een andere mailserver zijn we toch nog kunnen ontsnappen aan deze 'removal fee', maar het geeft toch stof tot nadenken. Het is natuurlijk goed dat sommige blacklists strenger zijn op het uitschrijven, maar er geld voor vragen is schandalig. Voor het bedrijf achter deze blacklist zal het in ieder geval een mooi inkomen zijn.

Moest geen enkele provider deze spam lijst gebruiken, zou het sterven aan een stille dood, maar helaas gooit Telenet (en waarschijnlijk nog anderen) hier roet in het eten. Opletten welke blacklists te gebruiken dus in de spamfilters, ze hebben het niet allemaal even goed voor!

De ervaren IT-er zal het ongetwijfeld al meermaals ervaren hebben; je zit op een (familie)feestje of in compagnie en de gesprekken gaan hun gangetje. Plots staart iemand je aan en vraagt: "jij doet iets met computers en internet en zo he? Maar wat doe je nu eigenlijk precies?". OPGELET!!!! Dit is een vraag waarbij alle alarmbellen moeten gaan rinkelen. Antwoorden hierop kan ernstige gevolgen hebben. Hierna volgt een opsomming van DO's en DON'Ts...

De beginnende ICT-er maakt veel kans om in de val te lopen en zal trachten met de nodige serieux en beroepsernst te antwoorden op de vraag. Een gouden raad! Doe dit niet! HIer is waarom:

1. De retorische vraag:
Als de vraag wat je precies doet gesteld wordt is de kans groot dat dit een retorische vraag is. Je wordt niet geacht er op te antwoorden want het interesseert de aanwezigen toch geen fluit, zelfs de vraagsteller niet. Ofwel vraagt men het uit beleefdheid, of om een stilte op te vullen in de gesprekken, of om je voor schut te zetten.

Als de retorische vraag gesteld wordt door een vrouw moet je extra op je hoede zijn. Een zeer reëel scenario is dan namelijk dat je met veel bravoure aan je naderverklaring begint, en ja, ik weet het, je beseft dat het allemaal leken of quasi-leken zijn en dus probeer je zelfs om zo eenvoudig mogelijke bewoordingen te gebruiken zodat iedereen het zeker zou begrijpen. Maar na een 15 tot maximaal 20 seconden draait de vraagsteller zich plots naar een buurvrouw en vraagt iets over haar nieuwe schoenen. Je schrikt een beetje en kijkt naar de andere toeschouwers en merkt tot je verbazing dat ze van de korte afleiding gebruik gemaakt hebben om zich allemaal weg te draaien en andere gesprekken aan te knopen. Terwijl je nog niet helemaal van de schok bekomen bent, en je hersenen het gebeuren nog helemaal moeten verwerken hoor je jezelf in de verte verder bazelen over de prachtige wereld van computers. Plots dringt het tot je door: je staat tegen de muren te praten en staat ferm te kakken voor het hele gezelschap.

Besef dat het IT-wereldje een select gebeuren is wat slechts weinigen gegeven is. Buitenstaanders vinden het fascinerend en romantisch voor ongeveer 5 seconden, maar daarna zijn zelfs de meest eenvoudige termen slaapverwekkend voor hen. Ze willen hun hersenen niet pijnigen met iets waar ze toch niks van snappen.

2. De nep-IT-er:
Denk niet dat je als IT kenner met de lauweren gaat lopen. In ieder gezelschap zit een nep-IT-er die zo'n beetje de lokale held is van alle andere aanwezigen (en ook van nog een boel niet-aanwezigen). De nep-IT-er heeft bij voorkeur een zaterdag cursus 'Hoe werk ik met Internet Explorer' gevolgd en op het werk ooit een uurtje of 2 een bedrijfscursus Word en Excel voor beginners gekregen.

Na deze cursussen is de nep-IT-er zo enthousiast geworden over zijn opgedane kennis dat hij het spontaan aan iedereen gaat verkondigen wanneer de gelegenheid zich maar voordoet. De kennis over internet en pc's van deze persoon varieert tussen de 1 en de 5 op een schaal van 100. De andere aanwezigen hebben echter nog minder kennis en zijn het in de loop van de tijd gaan appreciëren dat ze in de persoon in kwestie (die meestal Willy of Roger noemt, al is dat zeker geen criterium voor het herkennen van een nep-IT-er, maar dat ter zijde) steeds een luisterend oor vinden die ook altijd bereid is om iedereen te komen helpen met hun computer problemen. De man in kwestie komt met graagte langs om te kijken waarom je niet op internet kunt om na een heldhaftige uitleg te concluderen dat het de schuld is van de helpdesk van de provider. Ondertussen maakt hij van de gelegenheid gebruik om een paar 'leuke tooltjes' te installeren (die bol zitten van de spy- en malware) op de pc van de onschuldige hulp-vrager. Die laatste staart zich blind op de grafische effectjes van die tooltjes en is in de wolken met de raad en daad van zijn grote held.

Maar we dwalen af. Als deze persoon dus de vraag stelt wat je precies doet, of hij is in de buurt van de vraagsteller, wees dan bijzonder op je hoede. Het gesprek kan namelijk hilarische vormen aannemen (voor ons IT-ers althans, en net daar wringt het schoentje, want als je in de lach schiet sta je weer voor paal, de rest van de aanwezige massa snapt er namelijk niks van). Na een kleine minuut (als je al het geluk hebt om zo ver te komen met je uitleg) zal de nep-IT-er het gesprek van je overnemen (liefst zo luiddruchtig mogelijk, want hij wil zijn kennis nog eens goed ten toon spreiden) en wat volgt zal een pseudo-technische uitleg zijn over een term die je zelf net vernoemde of die hij onlangs ergens gelezen heeft; laat ons voor ons voorbeeld de term 'nameservers' gebruiken. Willy of Roger (maar hij kan dus ook anders heten) begint een sappige annecdote te vertellen over nameservers en iedereen knikt vrolijk met hem mee alsof hij een soort stiekeme vreugdesdans van de knikkende kopjes heeft ingeleid. Je voelt dat er iets niet klopt aan zijn uitleg, maar goed, je wil nog aannemen dat hij er wel degelijk iets van afweet en je neemt na een poosje over door zelf ook een annecdote te vertellen over nameservers. Plots staart hij je aan en vraagt hij (kan trouwens ook in bepaalde zeldzamen gevallen een zij zijn hoor): "jamaar, als je zegt 'nameservers', wat bedoel je dan precies?". Je hebt nu definitief door dat de nep-IT-er er geen bal van af weet en hij eigenlijk full of shit en ook van zichzelf is. Uit beleefdheid geef je een korte verklarende uitleg van wat nameservers nu eigenlijk zijn en je gesprekspartner reageert daarop met een gefakete "Haja, jaja, die nameservers bedoel je, jaja, inderdaad". Er volgt een pijnlijke stilte onder de andere aanwezigen die je meewarig en lichtelijk gepikeerd aanstaren omdat je hun held voor schut hebt gezet.

Niet doen dus!

3. De heer des huizes:
Er zijn nog tal van varianten mogelijk als de vraag gesteld wordt over wat je nu eigenlijk doet, maar dit is wellicht de meest gevaarlijke. Als beginnende IT-er dien je hierbij dubbel op je hoede te zijn.

Als de vraag namelijk gesteld wordt door de heer des huizes of de gastheer van het feestje of het gezellig samenzijn, dan zit er meestal een dubbele bodem in de vraag. Hij zal je beleefd een korte uitleg laten doen, en je zelfs een aantal minuten laten spreken en geïnteresseerd knikken op regelmatige tijdstippen. Je komt in je element en denkt eindelijk een luisterend oor gevonden te hebben. Maar dan komt de aap uit de mouw. De heer des huizes vraagt of hij je even mag onderbreken en je iets vragen over een probleem met zijn pc. Uiteraard wil je dat, behulpzaam als je bent. Vervolgens word je voor je het goed en wel beseft meegesleurd naar de pc van de gastheer en of je even zou kunnen oplossen dat hij zo traag niet meer gaat. Vol goede moed begin je te zoeken. Binnen de minuut kom je tot de constatatie dat het besturingssysteem nooit geupgrade is, er geen virusscanner geïnstalleerd is, de HD dringend aan vervanging toe is en dat op de koop toe de pc vol verdachte malware staat. Nieuwsgierig als je bent naar de oorzaak van de malware open je de internet browser om de instellingen te bekijken. Een goede raad: open geen adres balk historiek, tik niks in in Google (uitklappende eerder ingegeven zoekwoorden) en bekijk nooit de internet historiek of cookies!!! Je kan er prat op gaan dat dit vol links staat naar sites waarvan de gastheer niet wil dat iemand anders weet dat hij die bezoekt (ik heb het over porno voor wie niet mee is). De situatie wordt al helemaal genant als er andere gasten over je schouder staan mee te kijken en zeker als de vrouw des huizes een van hen is. Die weet namelijk nergens van en denkt dat manlief de pc echt enkel gebruikt voor het werk. Je zal bijgevolg zelf door de grond zinken en wensen dat je een vloersteen was zodat je je dit nooit hoeft te herinneren.

Wat dan wel te doen?
A. Direct afkappen, en liefst zo arrogant mogelijk:
Zeg bijvoorbeeld: "Pc's en internet? Daar ken ik niks van hoor?" Een enkeling zal dan misschien hier even op door willen gaan en vragen: "Hoe? Jij zit toch in die business?". Dan antwoord je: "ahja, maar ik ben maar een verkoper van internet abonnementjes he, van dat technische gedoe heb ik zelf niet veel kaas gegeten, en al zeker niet als het niet over internet abonnementen gaat".

Of zeg: "Pff, hier heb ik echt geen zin in! Ik zit al de hele week tussen de computers dat ik er zo mijn buik van vol heb dat ik wens dat ze nooit uitgevonden waren. Als ik niet aan het werk ben kan ik geen pc's meer horen of zien!". Een enkeling zal zich storen aan je uitspraak. Reageer dan met: "Maar swat, we zijn hier om lol te maken toch? Mijn glas is leeg! Alcooooool!". De vraag van wat je doet zal wegsterven in het feestgewoel en morgen weet niemand meer dat de vraag ooit aan je gesteld werd.

B. Zoek een geestesverwant:
Dit is een mooi alternatief om stiekem eens in je vuistje te lachen en je superieur te voelen naar de andere aanwezigen toe. Maar let op: laat je euforie niet merken, want je zal niet begrepen worden.

Zoek tussen de andere aanwezigen of er nog een andere echte IT-er aanwezig is. Richt je tot hem en in plaats van te antwoorden op de vraag begin je een gesprek met hem of haar waarin je zo veel mogelijk jargon gebruikt. Gebruik bij voorkeur termen als: TCP/IP, VoIP, IP-adres, HD, Wifi, Linux, Putty, server, Firefox, SSL, Dual core, enz. Zoals je ziet valt de te gebruiken terminologie nog heel erg mee en kan je er als gelijkgestemde zielen een leuk gesprek mee vormen.

Merk op dat na een paar minuten iedereen je met de mond open zit aan te gapen en plots iemand laconiek maar vriendelijk en goedlachs vraagt: "Howhow, stop effe! Zitten jullie ons uit te schelden of zo? ". Dit is het moment waarop je zat te wachten. Stop je conversatie hier en geniet van het moment. Iedereen in het gezelschap denkt nu dat je een IQ van minstens 180 hebt en je ongetwijfeld zeker 3 universitaire diploma's hebt.

Opgelet! Nog een laatste tip: een paar termen mag je niet gebruiken in je gesprek met je collega IT-er. Dat zijn: Windows, Microsoft, Word, Office, Excel, Internet Explorer,... Swat, you get the picture. Je gesprek zal dan namelijk vroegtijdig onderbroken worden, want een van de aanwezige vrouwen zal je lief aankijken en vragen of je in de loop van de week eens kan binnenspringen om naar de gezinspc te komen kijken, want hij doet nogal raar! Uiteraard durf je dat niet te weigeren dan want je wil niet onbeschoft overkomen. Resultaat: we belanden een paar dagen later aan bij punt 3 van hierboven. Wees dus op je hoede!

In navolging van mijn vorige post kan dit idee misschien voor een uitkomst zorgen. Een eigen webhosters federatie zou voor het nodige tegen gewicht kunnen zorgen naar de overheid toe.

Het grote probleem dat er op veel vlakken in onze business geen eengemaakte regeling bestaat is het ontbreken van een eigen webhosters federatie in BE (correct me if I'm wrong). Ja, er is Feweb, maar die spitsen zich voornamelijk toe op webdesigners. En ja er is ook ISPA, maar dat is een clubje dat door zijn hoge lidmaatschapsgelden en eisen op gebied van IP diensten en zo die de leden aan moeten bieden een nogal elitair gebeuren lijkt voor de meeste hosters. En sommigen zullen misschien zeggen: "maar we zijn toch allemaal lid van DNS.be als professionele hosters?". Ja, alleen zal DNS een commercieel standpunt innemen over zijn eigen producten en zich verder geen zier aantrekken van wat er reilt en zeilt in hosting land.

De voordelen van een eigen federatie zouden nogtans niet mis zijn. Zo zouden ze als drukkingsgroep naar de overheid toe kunnen optreden als het gaat om falende of onbestaande wetgeving op hosting vlak. Neem nu bijvoorbeeld het niet mogen verkopen met verlies in België. Als BE bedrijf ben je aan die wetgeving gebonden. Buitenlandse grote hosters kunnen hier echter ongestraft op de markt komen reclame maken en verkopen en hun eerste of zelfs meerdere jaren met verlies hun pakket aanbieden om pas na een paar jaar winst te beginnen maken op hun product. Oneerlijke concurrentie, maar wie voelt zich geroepen om het in zijn ééntje op te nemen tegen dergelijke grote jongens. En waar moet je terecht met je klacht?
Of zo'n federatie kan rondvraag doen bij haar leden omtrent bepaalde juridische aspecten of wensen rond domeinnaamen en die aankaarten bij bijvoorbeeld DNS. Zo was er 2 jaar terug de gratis .be campagne en heel wat collega's hadden een aantal misnoegde (en in mijn ogen vaak terechte) opmerkingen omtrent het opzet hiervan. Maar de domein leverancier trekt er zich weinig van aan als je dit elk individueel aankaart. Als je echter de krachten bundelt dan heb je een veel grotere stem die heel wat meer gewicht in de schaal kan gooien.

Ook voor algemene problemen die zich bij elke hoster wel eens voordoen zou samen naar een oplossing gezocht kunnen worden. Zoals bijv. klanten die valse gegevens opgeven. De federatie zou als denk-tank kunnen optreden en ideeën verzamelen van haar leden. Ook zou de wildgroei kunnen aangepakt worden op die manier en de leden van de federatie een kwaliteitslabel kunnen krijgen als lid (door aan bepaalde voorwaarden te voldoen). Ik denk bijvoorbeeld aan vzw's die er eigenlijk geen commerciële activiteiten mogen op nahouden volgens hun statuten maar stiekem wel actief bezig zijn met hosting verkopen (ja, ik ben er zo al een paar tegengekomen). Zo'n mensen vallen dan af. De klant zou ook een aanspreekpunt hebben waar hij informatie kan vinden over de officiële leden en veel bewuster een keuze kunnen maken met wie hij in zee gaat voor zijn hosting. Is de hoster wie hij beweert te zijn bvb.? Niet dat we paranoïa moeten opwekken, maar de vele schrijnende gevallen die ik al tegengekomen ben van klanten die bij een hoster gezeten hebben waarbij ze door een mooie site misleid werden, maar waar achteraf bleek dat het om een verwaarloosd bedrijf ging, zijn legio. Het zou de wildgroei in de sector helpen inperken en oneerlijke concurrentie kunnen afzwakken (mits het concept goed opgezet is natuurlijk).

Een jaarlijks seminarie tot slot met legal advies en trend watchers en leveranciers die nieuwigheden presenteren zou dan ook mooi meegenomen zijn voor iedereen in de business. En seminaries blijken vaak een ideale plek om zaken te doen met collega's. Wat mij betreft een win-win situatie.
Vraag is natuurlijk of onze collegae er voor te vinden zouden zijn.

Daarnet las ik een artikel op tweakers.net dat Stichting Brein (NL auteursrechten organisatie) providers gaat aanpakken die torrent sites hebben draaien op hun netwerk.

Op zich heb ik daar niet direct moeite mee, ware het niet dat ik me grote vragen stel bij de middelen die de auteursrechten organisatie hiervoor wil aanwenden. Onlangs werd collega provider Leaseweb gedwongen via een rechterlijk bevel in NL om de gegevens van een torrent klant vrij te geven. Net die uitspraak wil Brein gebruiken om andere NL providers die torrent sites hebben draaien te dwingen om van die klanten ook de persoonlijke gegevens door te geven.

Een terechte opmerking in het artikel is dat providers niet altijd de correcte gegevens doorkrijgen van klanten en in het geval van sites met dubieuze inhoud, geven die klanten vaak zelfs moedwillig valse gegevens door zodat ze moeilijk te traceren zouden zijn. Zelf zit ik al tien jaar in het internet-vak en kan getuigen dat fouten in gegevens vaak voorvallen, gewild of niet. Niet alleen hosting providers hebben hier last van trouwens, maar de ervaring leert ons dat zowat iedereen die zaken doet via het net hier regelmatig mee geconfronteerd wordt.

Dat is toch niet de verantwoordelijkheid van de leverancier zou je denken? Maar net daar wringt nu het schoentje. Brein heeft blijkbaar aan Tweakers verklaard dat providers de gegevens van hun klanten maar beter moeten controleren, of dat zij anders zelf voor alle schadeclaims kunnen opdraaien.

En dan schoot het door mijn hoofd: "zijn ze daar helemaal zot geworden?". Vanuit hun perspectief is het natuurlijk begrijpbaar dat ze hun job proberen doen, maar er zijn grenzen. Als een provider volledig ter goedertrouw een dienst levert (of eender welk bedrijf, want als ze dit er door krijgen is geen enkele internet handelaar nog langer veilig in NL) en de klant levert moedwillig valse gegevens, maar betaalt verder wel zijn rekeningen, dan merk je dat niet zomaar dat er iets niet klopt. Zeker al niet als je facturen en andere correspondentie digitaal verzendt. Dit is zo'n beetje hetzelfde als een garagist laten opdraaien voor een ongeluk dat gebeurd is met een gestolen auto die hij verkocht heeft en waarvan de bestuurder de benen genomen heeft. Absurd gewoon.